Η Υπέρμαχος Στρατηγός του Έπους του ’40

 «Η Υπέρμαχος Στρατηγός του Έπους του ’40: Πώς η Αγία Σκέπη της Παναγίας έγινε ένα με το ελληνικό "ΟΧΙ"»

Η 28η Οκτωβρίου δεν αποτελεί για τον ελληνισμό απλώς μια επέτειο εθνικής υπερηφάνειας και αντίστασης απέναντι στον φασισμό, αλλά και μια ημέρα βαθιάς θρησκευτικής κατάνυξης. Στη συνείδηση του λαού μας, η προστασία της Παναγίας και το έπος του 1940 είναι δύο έννοιες απόλυτα ταυτισμένες, επισφραγίζοντας τον διαχρονικό δεσμό της πίστης με τους αγώνες του έθνους για ελευθερία.

Η ιστορική μεταφορά της Αγίας Σκέπης

Παραδοσιακά, η Εκκλησία τιμούσε την Αγία Σκέπη της Θεοτόκου την 1η Οκτωβρίου (σε ανάμνηση του θαύματος που είδε ο Άγιος Ανδρέας ο Δια Χριστόν Σαλός στην Κωνσταντινούπολη, όπου είδε την Παναγία να απλώνει το πέπλο της προστατεύοντας τους πιστούς). Ωστόσο, το 1952 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος αποφάσισε ομόφωνα να μεταφέρει τη γιορτή στις 28 Οκτωβρίου.

Η αλλαγή αυτή δεν ήταν τυπική, αλλά ουσιαστική: ήρθε να επικυρώσει αυτό που οι Έλληνες στρατιώτες και ολόκληρο το έθνος έζησαν και πίστεψαν κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου.

«Είδαμε την Παναγία στο μέτωπο»

Στα παγωμένα βουνά της Πίνδου και της Βορείου Ηπείρου, οι Έλληνες φαντάροι δεν είχαν να αντιμετωπιστούν μόνο έναν πάνοπλο εχθρό, αλλά και τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, το πολικό ψύχος και τα χιόνια. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, οι μαρτυρίες των στρατιωτών για ζωντανά θαύματα άρχισαν να διαδίδονται σαν αστραπή.

• Η ζωντανή παρουσία: Δεκάδες πολεμιστές, ανάμεσά τους και αξιωματικοί, ανέφεραν ότι έβλεπαν μια γυναικεία φιγούρα ντυμένη στα μαύρα να προπορεύεται, να τους καθοδηγεί στα δύσβατα μονοπάτια και να τους εμψυχώνει.
• Το πέπλο της προστασίας: Άλλοι περιέγραφαν πως ένιωθαν τη Σκέπη Της να σταματά τα εχθρικά βόλια ή να τους δίνει υπεράνθρωπη αντοχή τη στιγμή που οι δυνάμεις τους τους εγκατέλειπαν.

Για τον απλό Έλληνα στρατιώτη, η γυναίκα αυτή δεν ήταν άλλη από την Παναγία, η οποία είχε τεθεί επικεφαλής του αγώνα τους.

Από την Τήνο στην Πίνδο: Το τραύμα που έγινε πίστη

Η σύνδεση του 1940 με τη Θεοτόκο είχε ξεκινήσει λίγους μήνες νωρίτερα, στις 15 Αυγούστου του 1940, με τον άνανδρο τορπιλισμό του καταδρομικού «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου, την ημέρα της Κοιμήσεώς Της.

Η ιταλική πρόκληση ανήμερα της μεγαλύτερης θεομητορικής εορτής θεωρήθηκε από τους Έλληνες ως ύβρις προς την ίδια την Παναγία. Όταν ήρθε η ώρα της γενικής επιστράτευσης μετά το «ΟΧΙ», οι Έλληνες δεν πήγαιναν στο μέτωπο μόνο για να υπερασπιστούν τα πάτρια εδάφη, αλλά και για να απαντήσουν στην προσβολή προς τη «Μάνα» του έθνους. Η Παναγία μετατράπηκε αμέσως από σύμβολο παρηγοριάς σε Υπέρμαχο Στρατηγό.

Ένας διαχρονικός συμβολισμός

Το Έπος του '40 γράφτηκε με αίμα, αυταπάρνηση και μια ακλόνητη πίστη ότι το δίκαιο θα επικρατήσει. Η ταυτόχρονη γιορτή της εθνικής επετείου και της Αγίας Σκέπης θυμίζει σε όλους μας ότι η ελευθερία αυτού του τόπου κερδήθηκε με την ψυχή.